Antoni Starczewski

Urodził się w 1924 roku w Łodzi. W latach 1946–1951 studiował malarstwo, grafikę, ceramikę i rzeźbę na wydziale architektury wnętrz w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi pod kierownictwem Władysława Strzemińskiego. Od 1955 roku był związany z macierzystą uczelnią jako pedagog (w 1982 roku uzyskał tytuł profesora), a później kierował Katedrą Tkaniny na Wydziale Wzornictwa Przemysłowego. Zmarł w 2000 roku. 

W swojej twórczości wykorzystywał motywy znaku, alfabetu, rytmu i modułowości, rozwijając własny system form linearnych i powtarzalnych układów. 

Był artystą nagradzanym, otrzymał m.in. Grand Prix na VIII Międzynarodowym Biennale Grafiki w Tokio, złoty medal na III Biennale Internazionale della Grafica we Florencja w 1972 czy II nagrodę na VI Międzynarodowym Biennale Grafiki w Kraków w 1976 roku.